 |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Regisseur |
Ron Berkhout |
|
Christa Bergmann |
|
Suzan Copes van Hasselt |
|
Ruud Boeije |
|
Isabelle Hulshof |
|
Henk Vermeulen |
|
Linda Gerritsen |
|
|
|
|
|
|
|
Hans Ros |
|
Pieter Bos |
|
|
|
|
|
|
|
Christa BergmannChrista Bergmann, 47 jaar, is sinds 1980
bij het Ministerie van Defensie werkzaam.
Haar toneeldebuut begon in 1995 met een auditie op de Prinses Julianakazerne te
Den Haag. De toenmalige regisseur, Frans Planken (hofmeester van de toenmalige Bevelhebber
der Landstrijdkrachten) , deed een oproep via de mail aan het Defensiepersoneel om
audities te doen bij “de Clingendaelers”.
Na een toneel ‘carrière’ achter de rug te hebben van musicals op de lage en
middelbare school waarin ze legitiem gek kon doen op de planken, bleef altijd de behoefte
die sfeer weer op te zoeken.
Die gelegenheid deed zich dus voor met het voor haar 1e stuk in 1995 van “Drie is te
veel”, een klucht van Johan Blaaser. Hierin speelde ze een arrogante verwende rijke
dochter die gekoppeld moest worden aan haar Amerikaanse schrijfvriendje.
Inmiddels heeft ze in totaal 9 toneelstukken op haar naam staan:
1995: Drie is te veel
1996: Harlekinade
1997: Hotel Jachtlust
1998: Japon over het balkon
1999: De Italiaanse meesterhand
2000: Een verhuizing en andere ongemakken
2003: Het is maar een spelletje
2004: Het zit in de familie
2005: Wie van de 3
Rollen van arrogant verwend nest tot moordlustige zuster, van telefoon monteur tot
programma maakster, niks is te gek als ze maar flink kan lachen met de Clingendaelers!!
Tevens vervult ze als vrijwilliger de functie van telefonisch acteur bij Teletrust, een
organisatie die vrijwilligers traint voor o.a. de kindertelefoon en de vertrouwenslijn.
|
Ruud BoeijeToen ik in 1994 als militair
werkzaam was op de toenmalige Landmachtstaf kwam er een bericht voorbij over de
heroprichting van “de Clingendaelers”.
Als binnenslaper zoek je wel eens wat vertier ach en waarom dan geen
toneelvereniging. Ik heb de stoute schoenen toen maar aangetrokken en kwam in een zeer
uiteenlopend maar gezellig gezelschap terecht. Een mix van burgers en militairen, werkzaam
bij Defensie met één passie: toneelspelen. Na de audities was het spannend maar ik kreeg
een rol en sindsdien heb ik ook die passie: “ik wil op dat toneel !!”. Echter na
mijn debuut in 1995 in de klucht “Drie is te veel” werd ik overgeplaatst.
De passie bleef en ook het contact met de groep.
Door wederom een Haagse plaatsing in 2001 kon ik weer aansluiten en in de
periode tot 2005 heb ik gespeeld in de stukken “Fluitje van een eurocent”,
“Het zit in de familie” en “Hotel Jachtlust”. Meestal aardige rollen
en zelfs eenmaal de hoofdrol. Ik kan gerust zeggen dat ik er verslaafd aan ben, de
spanning en de kick als het doek open gaat. Ik ben ook trots op ons gezelschap, met een
rijke historie, waar de lat hoog ligt maar met een gezellige groep toneelspelende
vrienden.
Na mijn overplaatsing (ja alweer) in 2005 heb ik vanaf afstand toch maar
weer een klein rolletje aanvaard in “Tel uit je winst” wat we in 2006 hebben
opgevoerd. Niet alle weken mee oefenen maar toch regelmatig vanuit Zwolle effe het toneel
op. |
|
|
|
|
|
| |
Henk VermeulenGeboren in 1965 en getogen in Wassenaar. 3
toneelstukken op de lagere school meegemaakt waar ik zorgde voor het licht en geluid. Na
aandringen van Linda Gerritsen zou ik in 2004 een keer bij de Clingendaelers komen kijken,
.... alleen kijken dus ! Men ging er gelijk van uit dat alles rond was en sindsdien ben ik
bij deze toneelvereniging, met nog steeds dank aan Linda. Ik heb er totaal geen spijt van,
integendeel. Wel moest ik kijken of ik wel genoeg tijd over hield voor mijn andere passie
namelijk het spelen in een band als drummer en zanger.
Het eerste jaar speelde ik een klein bijrolletje als verstopper in een kist,
flessengooier in een kast en aangever van spuitwater en drank. Het jaar daarop verzorgde
ik het licht en geluid en ik had een klein rolletje als Sinterklaas. |
Linda GerritsenHallo, Ik ben Linda Gerritsen en heb
voorheen bij Defensie gewerkt. In 1998 ben ik bij de Clingendaelers tercht gekomen. Ik heb
gesoufleerd in de Italiaanse meesterhand en ook enkele rollen gespeeld, onder andere in de
toneelstukken "Japon over het balkon", "Hotel Jachtlust" en "Het
is maar een spelletje".
Twee keer heb ik helaas niet mee kunnen spelen aangezien ik moeder moest worden, maar na
de bevalingen was ik zo snel mogelijk weer terug. En dit met name omdat de Clingendaelers
zo'n gezellige en hechte groep mensen is.
|
|
|
Isabelle HulshofTot aan 2000 heb ik bij een
toneelvereniging gespeeld in Hengelo. Deze toneelvereniging hield zich met name bezig met
het vertolken van sprookjes, daarnaast werd er in de stukken gedanst en gezongen. Vanuit
deze vereniging heb ik diverse toneellessen gevolgd.
Een passie was geboren.
Door mijn verhuizing naar Den Haag kwam het toneelspelen op de achtergrond te staan,
echter nooit uit mijn gedachten en systeem.
In 2006 werd ik door de toenmalige regisseur van de Clingendaelers gevraagd of het mij
leuk leek de rol van Sjaan in het stuk Tel uit je winst op me te nemen.
Na kennis gemaakt te hebben met de groep spelers en het lezen van mijn rol, wist ik dat
dit een groep was waar ik graag mee wilde spelen en dat de rol een nieuwe uitdaging
betekende in mijn toneel bestaan.
Op de vraag of ik na dit stuk bij de groep wilde blijven hoefde ik niet lang na te denken,
JA! |
Suzan Copes van HasseltIk zag het licht in Den Haag en
wel op 23 december 1970. Mijn toneelspel was geboren, want ik werd pas 25 februari het
jaar erop verwacht. Na het schooltoneelstuk op de lagere school wilde ik niets liever dan
actrice worden. Ook op de middelbare school heb ik meegedaan met toneel.
Mijn carriere bij Defensie begon in 1999. In 2001 kwam ik een avondje mee met mijn collega
Caroline om te kijken. Hotel Jachtlust was het stuk dat werd geoefend en men miste nog 1
speelster. Behalve te komen kijken, werd mij gevraagd om een rol te spelen. Mijn
toneelcarriere was weer tot leven geroepen. hotelvrouw, grootmoeder, tomatengooister,
zuster en inspecteur van politie zijn inmiddels rollen die ik heb gespeeld bij de
Clingedaelers.
Met veel plezier blijven wij een hechte club waar met heel veel enthousiasme
toneelgespeeld wordt. Wie weet komt er nog eens een echte doorbraak en kunnen we ons
plezier aan een nog groter publiek laten zien.
We blijven hopen ...... |
|
| |
Hans RosIk werkte tot medio 2009 als beleidsmedewerker
bij de Directie Militaire Gezondheidszorg en zal ook voor dit stuk optreden als
"roadmanager" en er samen met Pieter voor zorgdragen dat de uitvoeringen goed
worden geregeld. |
Pieter Bos
Geboren in Den Haag in 1944 ben ik de oudste van de cast. Op de HBS in
Breda speelde ik al in een aantal kleine toneelstukjes, in die tijd kreeg ik ook een
hoofdrol toebedeeld in de musical “Verleden, Heden en Toekomst”, een musical
ontwikkeld ten behoeve van de manifestatie NU-Breda in 1962. Begin tachtig heb ik mij
aangemeld bij de Clingendaelers. De toen bestaande groep trad op voor de
personeelsvereniging van het ministerie van defensie in de Julianakazerne en in kazernes
in het land o.a. In Bussum, Doorn en De Lier. Het gehele decor werd dan door
dienstplichtige soldaten opgepakt en op locatie weer in elkaar geschroefd. Op die manier
werd een stuk net zoals nu een aantal malen opgevoerd.
Na eerst een jaar als manusje van alles kreeg ik mijn eerste rol. Cléante, de zoon van
Harpagon in Molières toneelstuk “De Vrek”. Daarna mocht ik meespelen in het
toneelstuk Harvey van P.Elwood. Door een plaatsing buiten Den Haag werd spelen bij de
Clingendaelers onmogelijk.
Na mijn flo heb ik de draad weer opgepakt. De gemiddelde leeftijd van het gezelschap was
inmiddels een stuk lager en ik 20 jaar ouder. Maar toch nadat we aan elkaar gewend waren,
werd ik liefdevol in het gezelschap opgenomen. Inmiddels zou ik het niet meer willen
missen en is de wekelijkse gang naar de Julianakazerne, waar de repetities nog steeds
plaatsvinden, een feest.
Inmiddels heb ik gespeeld in de toneelstukken: “Het is maar een spelletje”, als
een oude kolonel die gedwongen door zijn vrouw meedoet aan een heuse quiz; “Het zit
in de familie, als een oude man in een rolstoel en in “Wie van de drie, als de
kruiperige notaris van de vrouw des huizes.
Voor dit stuk zal ik met hulp van alle spelers het decor bouwen. |
|
|
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
